WYWIADY:

WYWIADY:

Przeczytaj rozmowy z pisarzami oraz poznaj wiele osób z pasją! Czytaj dalej »

FOTOREPORTAŻE Z PODRÓŻY

FOTOREPORTAŻE Z PODRÓŻY

Setki fotoreportaży z różnych zakątków kraju i ze świata Czytaj dalej »

POLECAMY SETKI KSIĄŻEK!

POLECAMY SETKI KSIĄŻEK!

Wybierz spośród ogromnego katalogu książkę dla siebie Czytaj dalej »

PORADY

PORADY

Znajdziecie tutaj naprawdę wiele praktycznych i ciekawych porad Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO

POCZYTAJ MI NA UCHO

Audiobook - jaki wybrać? Sto kilkadziesiąt propozycji! Wybierz i słuchaj. Czytaj dalej »

NAJLEPSZE KSIĄŻKI DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

NAJLEPSZE KSIĄŻKI DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

Kilkadziesiąt tytułów książek polecanych przez naszych ekspertów Czytaj dalej »

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

LISTA NIEOBECNOŚCI, Michał Paweł Urbaniak - jedna z najpiękniejszych i najsmutniejszych powieści tego roku Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO:

POCZYTAJ MI NA UCHO:

Druga strona mocy, Joanna Jax Czytaj dalej »

 

SZPIEG W KSIĘGARNI: “Baśnie Śnieżnego Lasu” Sophie Anderson – recenzja

Hits: 20

Piękna, mądra, baśniowa opowieść o Jance Niedźwiedzicy, o poszukiwaniu własnych korzeni i swojego miejsca na ziemi, o potrzebie przynależności,  o przyjaźni… Zapraszamy na pełną przygód  zimową wyprawę do Śnieżnego Lasu.
Inspirowana rosyjskim folklorem, niezwykła książka brytyjskiej pisarki Sophie Anderson może być doskonałym upominkiem mikołajkowym albo pod choinkę.

 

W dzieciństwie miałam książkę pt. “Alonuszka. Rosyjskie baśnie ludowe” i choć już nie pamiętam szczegółów, to utkwiły mi w głowie niezwykły klimat tych baśni,  nuta niezwykłości i grozy, motywy niedźwiedzia, cara, rybaka, chaty na kurzych nogach,  magicznej przemiany itp. Z ochotą zatem sięgnęłam po oparte na rosyjskim folklorze Baśnie Śnieżnego Lasu Sophie Anderson. Tym bardziej, że już poprzednia książka tej autorki, “Dom na kurzych łapach“, oczarowała mnie.

Główna bohaterka tej opowieści to dwunastoletnia Janka zwana Niedźwiedzicą, bo jest ponadprzeciętnie duża i silna. Od niemowlęcia wychowywała ją niedźwiedzica, potem znalazła ją miejscowa zielarka ze wioski na skraju puszczy. Dziewczynka jest bardzo zżyta z Mamoczką, zastępczą matką, ale nie wie, skąd pochodzi i gdzie jest jej miejsce na ziemi, czuje zew lasu, chce poznać swoją przeszłość. Przyjaźni się z Saszą, ma oswojoną łasicę o imieniu Mordka. Fascynują ją baśniowe historie, które opowiada Anatolij, samotnik, czasem odwiedzający ich chatę – o księżniczce Nastazji, o domu Baby Jagi, o wilku, o lipowym drzewie… Kto wie, może to te historie są kluczem do prawdy o Jance?
Podczas zabawy na święcie pożegnania zimy dochodzi do wypadku. Janka traci przytomność, a gdy się budzi już we własnym łóżku, z przerażeniem konstatuje, że ma… pokryte futrem, niedźwiedzie nogi. Żadne środki lecznicze nie działają, trzeba udać się do szpitala.  Jednak dziewczynka po kryjomu podejmuje ryzykowną wyprawę do lasu, by poznać odpowiedzi na nurtujące ją pytania. Towarzyszy jej wierny Mordka. Okazuje się, że teraz Janka rozumie mowę zwierząt. Czeka ją szereg przygód i niebezpieczeństw. W trakcie swojej wędrówki spotyka m.in. szarego wilka, łosia Jurija, Jagę Elenę i niesamowity Dom na Kurzych łapach oraz swoją babcię. Będzie musiała zmierzyć się z Ognistym Smokiem.
To tak w dużym skrócie.
Czy  Janka pozna prawdę o sobie? Czy uratuje przyjaciela? Czy uda jej się zdjąć klątwę? Jaką przyszłość wybierze?
Tego się dowiecie z tej nasączonej baśniami opowieści, trochę może przewidywalnej, ale niezmiernie pięknej i mądrej.

Nietrudno zauważyć, że to nie tylko fantastyczna, pełna przygód historia, ale metaforyczna opowieść o poszukiwaniu własnych korzeni i swojego miejsca na ziemi, o potrzebie przynależności,  o rodzinie, o przyjaźni, sile współpracy, o tym, że “aby do siebie pasować, nie musimy być tacy sami”.

Występują tu różnorodne postaci ludzkie, zwierzęce oraz fantastyczne. Szczególną sympatię wzbudza Mordka – rezolutna, odważna, sprytna, łasiczka, Ta postać skojarzyła mi się z filmami Disneya, gdzie niemal zawsze główny bohater ma swego małego pupila – pomocnika.

Narracja prowadzona jest pierwszoosobowo w czasie teraźniejszym, dzięki temu mamy do czynienia z unaocznieniem akcji, możemy lepiej odczuć emocje, które przeżywa Janka. Do tego typu narracji trzeba się przyzwyczaić, początkowo można to dziwnie odbierać.
Do tego wplecione są baśnie opowiadane przez różnych narratorów (przytaczane  przez różne postaci), w druku wyróżnione inną czcionką.
Całość jest  logicznie uporządkowana, przyjemna w odbiorze, atrakcyjna zarówno dla młodszych i starszych czytelników.

Baśnie Śnieżnego Lasu czerpią garściami z rosyjskiego folkloru i  tradycji, intrygują przygodą i magią. To piękna i mądra opowieść o poszukiwaniu prawdy o sobie i swojego miejsca na ziemi. Skrząca się srebrno, śliczna okładka przedstawiająca zimowy las pod śniegiem, przykuwa oko.  Zaprojektowała ją, jak tez strony  rozdziałowe, Urszula Gireń.
Aż chciałoby się znaleźć taką książkę pod choinką!

polecam, Agnieszka Grabowska
materiał chroniony prawami autorskimi

Wydawnictwo Young
Autor: Sophie Anderson
Tytuł: Baśnie Śnieżnego Lasu
Tytuł oryginału: The Girl Who Speaks  Bear
Tłumaczenie: Przemysław Hejmej
Liczba stron: 416
Data wydania: 2021

 

(Visited 14 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Share
Close