FOTOREPORTAŻ Z PODRÓŻY ...

Śladami Bergman i Bogarta Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO

Pierwsza noc pod gołym niebem - Dwoje na gigancie, Agata Mańczyk Czytaj dalej »

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

Milion smutnych atomów, Jagoda Wochlik Czytaj dalej »

WYDAWNICZA OSOBLIWOŚĆ :

NIEWIDZIALNE WIĘZIENIE, Adrian Prościak Czytaj dalej »

LETNE PRZEPSY:

Jak upiec sernik i nie rozpuścić się w kuchni z upału Czytaj dalej »

 

Tag Archives: proza polska

RADOŚĆ ŻYCIA, Roma Ligocka – recenzja

593979-352x500
Książki Romy Ligockiej są jak lekarstwo. Ukazują się  dość rzadko i jest ich niewiele, ale mają w sobie coś,  co sprawia, że czytelnikowi jest jakoś lżej na duszy. Uczą pogody ducha oraz doceniania „tu i teraz”.

Podziel się
FacebookTwitterGoogle+

BRZYDKI CZŁOWIEK – PIĘKNA PROZA! – recenzja książki Włodzimierza Kowalewskiego

Zabrzydki czchwycona Excentrykami, postanowiłam kontynuować przygodę z prozą Włodzimierza Kowalewskiego, literata uznanego i nagradzanego, nadal jednak zbyt mało znanego szerszemu gronu czytelników. Zbiór Brzydki człowiek i inne opowiadania znakomicie nadaje się do „posmakowania” jego twórczości. Określiłabym ją jednym słowem: wytrawna.

Podziel się
FacebookTwitterGoogle+

W GOŚCINNYCH PROGACH NIESZAWSKICH MOŻNYCH – recenzja książki „Wysokie progi. Opowieści z wyższych sfer” Krystyny Wasilkowskiej-Frelichowskiej

jjWysokie progi. Opowieści z wyższych sfer. to książka, która już od początku fascynuje wyglądem. Okładka jest stylizowana na stary album do zdjęć i taki też jest jej format – podłużny. A i zdjęć w środku mnóstwo… tych klimatycznych, czarno-białych, od razu przyciągających uwagę czytelnika i przenoszących go w przeszłość.
Krystyna Wasilkowska-Frelichowska przenosi nas w czasie i zaprasza w zacne progi nieszawskich rodzin. Są to wysokie progi, jednakże ich właściciele to dobrzy ludzie o szczerych sercach, którzy drzwi do swoich domów zawsze zostawiali szeroko otwarte, bez wyjątku dla wszystkich…

Podziel się
FacebookTwitterGoogle+

„SCHRONISKO” MARIKI KRAJNIEWSKIEJ najlepszą książką roku magazynu „Życie i pasje”

BUTTON„Schronisko” Mariki Krajniewskiej to wewnętrzna rozmowa bohatera z samym sobą. To proza tak perfekcyjna, tak adekwatna, że jej wartość mierzona jest w skali mikro – w każdym zdaniu, a nie dopiero po przeczytaniu całości.

Podziel się
FacebookTwitterGoogle+