POZNAJ SWÓJ KRAJ ...

POZNAJ SWÓJ KRAJ ...

TAM, GDZIE DESZCZ NIE PADA... - fotoreportaż Danuty Baranowskiej Czytaj dalej »

KOBIECYM OKIEM

KOBIECYM OKIEM

ODMŁADZAJĄCE PISANIE - esej Urszuli Wojnarowskiej-Curyło Czytaj dalej »

WASZE PASJE:

WASZE PASJE:

MAŁE JEST PIĘKNE - o ogrodach w wersji mini rozmawiamy z Pauliną Kupis Czytaj dalej »

TERAPIA PRZEZ SZTUKĘ :

TERAPIA PRZEZ SZTUKĘ :

AUTYZM - Twoje dziecko też może mieć talent Czytaj dalej »

DZIECKO I WYCHOWANIE:

DZIECKO I WYCHOWANIE:

MAMO, JA NIE CHCĘ MIEĆ ŻADNEGO BRATA! Czytaj dalej »

ŻYCIE I PASJE POLECA:

ŻYCIE I PASJE POLECA:

MÓJ OJCIEC, PAWEŁ JASIENICA , Ewa Beynar-Czeczott – recenzja Czytaj dalej »

DLA DZIECI:

DLA DZIECI:

POGODA DLA PUCHACZY. ZIMA, M. Kozioł. B. Jędrzejak – recenzja Czytaj dalej »

 

Category Archives: patornat medialny

“PAWILON SZÓSTY”, Anton Czechow – recenzja

Z upodobaniem wracam do klasyki literatury rosyjskiej. Znaleźć tam można prawdziwe perełki i to nie tylko pod względem literackim, zaskakująca bywa również ich aktualność. Wszak czasy i realia się zmieniają, a ludzkie charaktery i emocje jakby bez zmian. Wydawnictwo MG dostarczyło czytelnikom kolejną porcję znakomitych opowiadań mistrza krótkich form, Antoniego Czechowa. Tym razem dominuje poważny ton, zaduma nad tragizmem ludzkiej egzystencji i kondycją społeczeństwa końca XIX w.

Podziel się
Share

PATRONAT MEDIALNY: “Zginęła mi sosna”, Katarzyna Ryrych – recenzja

“… Autorka w lekkiej i dowcipnej formie pisze o rzeczach ważnych i poważnych. O przemijaniu, straconych szansach, o marzeniach, tęsknotach, ale także o sztuce wybaczania, zaakceptowania tego, co minęło i czego już zmienić się nie da. Powieść w piękny sposób opowiada o poszukiwaniu własnego ja i wyzwalaniu się od negatywnego wpływu drugiej osoby. Książka zmusza do zastanowienia się nad swoim życiem, nad trafnością i zasadnością decyzji i wyborów. Inspiruje do nierezygnowania z siebie i pójścia za głosem marzeń, nawet jeśli rozum mówi, że jest już za późno…”

Podziel się
Share

PATRONAT MEDIALNY: ZRĘCZNY SPISEK – „Kobieta w bieli”, Wilkie Collinsa

„Dzieje te zatem będą opisane przez niejedno pióro, tak jak w sądach historia przestępstwa opowiadana bywa przez wielu świadków – a to w takim samym celu, mianowicie: aby przedstawić prawdę w najjaśniejszej i najprostszej postaci, dlatego w miarę rozwijających się wydarzeń, osoby w nie wplątane, jedna po drugiej, opowiadają o udziale, jaki w nich wzięły” – tymi słowami zwraca się do czytelnika Wilkie Collins w swej powieści Kobieta w bieli. Ja ze swej strony zapraszam do recenzji powieści kryminalno-sensacyjnej z II połowy XIX wieku.

Podziel się
Share

PATRONAT MEDIALNY: “Wieczny mąż”, Fiodor Dostojewski – recenzja

Ocenę zacznę od wyrażenia opinii na temat okładki, bo to przecież ona przykuwa uwagę czytelnika jako pierwsza. Zaprojektowała ją Elżbieta Chojna. Na pierwszym planie widać grającego na harfie niedźwiedzia, w dali można dostrzec panoramę Sankt Petersburga, a wszystko spowija padający śnieg. Wielki miś niezgrabnymi łapskami dotyka delikatnych strun instrumentu, starając się wydobyć z niego jak najczulsze dźwięki. Zwierzę to, kojarzone z Rosją i jej mieszkańcami, z jednej strony symbolizuje siłę, brutalność i pewność siebie, z drugiej to przecież dobroduszny, budzący czułość miś. Tacy są też główni bohaterowie utworu – raz budzą sympatię i współczucie, innym razem bojaźń i odrazę, przemieszaną z podziwem…

Podziel się
Share

Z okazji stulecia odzyskania niepodległości: “Józef Piłsudski, Myśli i wypsknięcia” – recenzja

“Wytworzyłem całe mnóstwo pięknych słówek i określeń, które po mojej śmierci zostaną (…)” – rzekł ongiś proroczo Józef Piłsudski, żołnierz, polityk i literat w jednym, postać w naszej historii szczególnie ważna, wręcz kluczowa dla niepodległości kraju, niezwykle barwna, wybitna, nierzadko też kontrowersyjna.

Podziel się
Share

POCZYTAJ MI NA UCHO: “Niczemu winne”, Anna Krzyczkowska

“…Nie jest to audiobook dla każdego. Zawiera bolesne i niezwykle emocjonalne opisy stanów matki po utracie jedynego dziecka, dramatyczne rozmowy matki z synem, którego już nie ma. U osób, które miały takie same lub podobne przeżycia może wzbudzić ogromne pokłady trudnych emocji. Jednak z drugiej strony może także pomóc zrozumieć, co przeżywa kobieta po śmierci swojego dziecka i jak wszechogarniające i obezwładniające są to uczucia, i to nie tylko dla niej samej, ale również dla osób, które są w jej otoczeniu…”

Podziel się
Share