WYWIADY:

WYWIADY:

Przeczytaj rozmowy z pisarzami oraz poznaj wiele osób z pasją! Czytaj dalej »

FOTOREPORTAŻE Z PODRÓŻY

FOTOREPORTAŻE Z PODRÓŻY

Setki fotoreportaży z różnych zakątków kraju i ze świata Czytaj dalej »

POLECAMY SETKI KSIĄŻEK!

POLECAMY SETKI KSIĄŻEK!

Wybierz spośród ogromnego katalogu książkę dla siebie Czytaj dalej »

PORADY

PORADY

Znajdziecie tutaj naprawdę wiele praktycznych i ciekawych porad Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO

POCZYTAJ MI NA UCHO

Audiobook - jaki wybrać? Sto kilkadziesiąt propozycji! Wybierz i słuchaj. Czytaj dalej »

NAJLEPSZE KSIĄŻKI DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

NAJLEPSZE KSIĄŻKI DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

Kilkadziesiąt tytułów książek polecanych przez naszych ekspertów Czytaj dalej »

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

LISTA NIEOBECNOŚCI, Michał Paweł Urbaniak - jedna z najpiękniejszych i najsmutniejszych powieści tego roku Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO:

POCZYTAJ MI NA UCHO:

Druga strona mocy, Joanna Jax Czytaj dalej »

 

POZNAJ SWÓJ KRAJ: “Klimek i Klementyna” – fotoreportaż Danuty Baranowskiej

Hits: 67

Kiedy kilka lat temu spędzałam sierpień w górach, nie miałam szczęścia do słonecznych, wakacyjnych dni. Nie rozpieszczało mnie wtedy lato. Zamiast ukochanych wędrówek po górskich szlakach spędzałam czas w domu pod ciepłym kocem czytając książki i oczekując na chwile bez ulewy. Ale ilekroć spojrzałam przez okno w kierunku gór spowitych wełnistą mgłą, widziałam tylko bure chmury i krople deszczu. W końcu, któregoś ranka pomyślałam – dość siedzenia w domu, nie jestem z cukru! Sama sobie rozjaśnię sobie ten ponury dzień – mruknęłam do siebie, wyjmując z szafy ogniście czerwoną kurtkę i do tego cytrynowo żółte kalosze.  Zieloną pelerynę schowałam do plecaka i powędrowałam w odwiedziny do znajomego bacy Szymona na halę pod Równicą.  

 – Może to i papuzie kolory, ale za to na duszy weselej – myślałam spoglądając na monotonną, szarą ulicę i szybko przemykających ludzi. 

Tego dnia miałam wiele szczęścia. Było wprawdzie ponuro, zimno, mgły się włóczyły po górach, ale nie padało, a baca bardzo ucieszył się na mój widok. 

– Dobre, żeś przysła dziwce, samemu nijako w taki ckliwy dzień.   

– Jakie tam ze mnie dziewczę? – zaśmiałam się. 

– No przeca żeś nie chłop! to i dziwce. Siednij se, naści tu konsek chleba zy śmolcem i oscypkiem, a ja cośik ci powiym  –  

Potem łyknął na rozgrzewkę wyśmienitej miodunki, zapalił fajkę i zaczął opowiadać. Wiele z tych legend już słyszałam, Szymon podczas każdej wizyt opowiadał mi coś nowego, ale tej opowieści o Klimczoku nie znałam. 

 

Droga na Równicę

 

Droga do schroniska pod Orłową

 

Widok ze szczytu Orłowej

 

– W Bielsku-Białej na niewielkim wzgórzu wznosi się wspaniały zamek, w którym znajduje się obecnie przepiękne muzeumW tym zamku przed wielu laty żył książę Franciszek Sułkowski z córką Klementyną. Książę był dobrym panem, czułym na niedolę i krzywdę ludzką. Kiedy jedna z dwórek pochodząca z zubożałego ziemiaństwa zachorowała i zmarłaksiążę przygarnął jej syna Klimka na zamekChłopiec wychowywał się razem z księżniczką Klementyną. Razem się uczyli, bawili i dorastali. Potem pokochali wzajemnie. Lata mijały i na zamku pojawiali się konkurenci do ręki księżniczki. Klementynę przyrzeczono austriackiemu księciu. 

Baca zamilkł, potem pyknął z fajeczki, dorzucił drewna do pieca i ciągnął dalej. 

– W dniu uroczystych zaręczyn księżniczki, zrozpaczony Klimek uciekł w góry. Tam przystał do zbójników. Po jakimś czasie wybrano go harnasiem a jego banda zasłynęła z pomocy biednym. Okoliczni chłopi zaczęli nazywać Klimka Klimczokiem. Chłopak mimo pełnego przygód ryzykownego życia nie mógł jednak zapomnieć o ukochanej. Tuż przed samym ślubem księżniczki, porwał dziewczynę z kaplicy zamkowej i uprowadził w góry. Na wysokim szczycie zbudował kamienny dwór, gdzie młodzi zamieszkali. Dzisiaj w tym miejscu stoi schronisko PTTK zwane „Klementynówką”, a sama góra przez pamięć dla zbójnika nazwana została Klimczokiem. Po jakimś czasie Klementyna zatęskniła za rodzinnym domem i zapragnęła zobaczyć ojca. Klimczok nie chciał odmówić ukochanej i ruszył z nią w dolinę. Został jednak rozpoznany i zdradzony. Skuszony nagrodą wieśniak zawiadomił straż książęcą, a zbójnik został pojmany i wtrącony do zamkowego lochu. Klimka skazano na śmierć przez powieszenie za żebro na haku. Klementyna zaś z rozpaczy rzuciła się ze skały.  

 

Schronisko pod Orłową

 

Na hali pod Równicą

 

Widok na Beskidy

 

Baca znowu przerwał i po chwili dodał – Pamięć o Klimku i Klementynce ich wielkiej miłości pozostała na zawsze w nazwie góry i schroniska. 

Siedzieliśmy jeszcze przez jakiś czas spoglądając w płonący ogień, kiedy na zewnątrz dało się słyszeć głośne beczenie. Szymon otworzył drzwi bacówki – trzeba mi iść na udój – powiedział.  

– Owce beczą, deszcz nie pada i raźniej się jakoś zrobiło na świecie. Może już koniec tej słoty. Przyjdź jeszcze kiedyś, a tu masz świeże oscypki  – i podał mi niewielki pakunek. Machnął ręką  na pożegnanie i poszedł doić owce. 

Spojrzałam w niebo, mój baca miał rację, pojaśniało, chmury się przerzedziły, w lesie zaczynały śpiewać ptaki, a zabłąkana jaszczurka wychyliła głowę spod liści. Nie chciało mi się jeszcze wracać do domu.  

 Pójdę inną drogą, trochę dłuższą, ale ciekawszą – pomyślałam i ruszyłam w stronę schroniska na Orłowej. Ścieżka chwilami wznosiła się stromo, chwilami opadała w dół, żeby w końcu wejść w mroczny las. Po nocnym deszczu było ślisko, z gałęzi spadały krople wody, wokół było pusto, tylko wiatr towarzyszył mi po drodze. Tuż przed polaną pod Orłową pojaśniało a zabłąkany promień słońca oświetlił przytulne schronisko na hali.  

 

Owce na hali

 

Jaszczurka

 

Dziewięćsił bezłodygowy

 

Powietrze po opadach było krystalicznie czyste, wiatr rozwiewał chmury, chwilami pokazywały się skrawki błękitnego nieba. 

– Rzeczywiście chyba koniec słoty, jak powiedział baca pod Równicą. Może jutro wyjrzy słońce i zrobi się odrobinę cieplej bo dzień jest zimny, zupełnie jak nie letni  – pomyślałam popychając drzwi do schroniska. Smakowity zapach unosił się po niewielkim pomieszczeniu. Znakomity góralski żurek wspaniale rozgrzewał i był wręcz koniecznym dodatkiem do tego zimnego i pochmurnego dnia.  

(Visited 50 times, 1 visits today)

2 Responses to POZNAJ SWÓJ KRAJ: “Klimek i Klementyna” – fotoreportaż Danuty Baranowskiej

  1. Jaga pisze:

    Bardzo lubię takie opowiadania. Mieszkańców tak blisko, kiedys chodziłam po beskidach ale mało znany legend

  2. Urszula pisze:

    Pani Danusiu, Pani teksty sprawiają, że już tęsknię do wiosny, do wyjazdów, do wędrówek, do zwiedzania, do chłonięcia tego pięknego świata. Dziękuję bardzo!!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share
Close