POZNAJ SWÓJ KRAJ ...

POZNAJ SWÓJ KRAJ ...

CZARNY PIES Z OGRODZIEŃCA... Czytaj dalej »

OSOBOWOŚĆ ŻYCIA I PASJI:

OSOBOWOŚĆ ŻYCIA I PASJI:

O WSPÓŁCZESNYM MEZALIANSIE I EFEKCIE BEZSENNOŚCI - rozmowa z Aliną Białowąs Czytaj dalej »

MAGAZYN ŻYCIE I PASJE POLECA:

MAGAZYN ŻYCIE I PASJE POLECA:

CÓRKA OPIEKUNA WSPOMNIEŃ, Kim Edwards Czytaj dalej »

DZIECKO I WYCHOWANIE :

DZIECKO I WYCHOWANIE :

BAGAŻ KOLONISTY - jak sprytnie spakować dziecko na wakacje Czytaj dalej »

WAKACYJNE PORADY:

WAKACYJNE PORADY:

ZABAW SIĘ W SURWIWAL, CZYLI WAKACYJNA FRAJDA PRZY OGNISKU Czytaj dalej »

PRZEPISY:

PRZEPISY:

OBIAD NA DZIAŁCE? MNIE TO RYBKA! Czytaj dalej »

TRUDNE TEMATY:

TRUDNE TEMATY:

GDY ON WYJEŻDŻA BEZ CIEBIE.... Czytaj dalej »

ZDROWE PRZETWORY - BLOG:

ZDROWE PRZETWORY - BLOG:

WARIACJA NA TEMAT OGÓRKA Czytaj dalej »

AUDIOBOOK NA WAKACJE:

AUDIOBOOK NA WAKACJE:

MORALNOŚĆ PANI PIONTEK, Magdalena Witkiewicz Czytaj dalej »

 

Władczyni z Austriackiego Domu – recenzja książki „Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka: miłość i korona” Janiny Lesiak

Do grona pięciu władczyń Polski, które opowiedziały o sobie Janinie Lesiak, dołączyła następna. To arcyksiężniczka Eleonora Maria Józefa Habsburżanka, córka cesarza Fryderyka III i Eleonory Mantuańskiej. Przybyła z Austriackiego Domu, by zostać królową Polski. Przez trzy lata mieszkała na Zamku Królewskim w Warszawie i nie pozostał po niej żaden ślad, prawie nikt o niej nie pamięta. Dziś przypomina o sobie współczesnym Polkom i Polakom w najnowszej powieści Janiny Lesiak Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka: miłość i korona.


Jedno jest pewne: króla trzeba szybko ożenić! (s. 10)

W Rzeczpospolitej Obojga Narodów źle się dzieje, trwa walka o władzę. Michał Korybut Wiśniowiecki wybrany na króla Polski ledwo zaczął rządzić, a już słyszy głosy sprzeciwu szlachty. Potrzebny mu liczący się sprzymierzeniec i kobieta u boku, która będzie nie tylko piękna i dobra, ale także mądra, odważna i całkowicie mu oddana. Król musi zawrzeć mariaż z odpowiednią panną. Wybór pada na niespełna siedemnastoletnią Eleonorę Marię Józefę Habsburżankę z Domu Austriackiego, piękną niebieskooką blondynkę. To korzystne i słuszne posunięcie. Pod koniec grudnia 1669 roku zapadła decyzja, by w ciągu trzech miesięcy połączyć młodą parę. Habsburgowie dają wielki posag, lecz mają jeden warunek – ślub ma się odbyć przed wizerunkiem Bogurodzicy na Jasnej Górze. Tak też się stało w Wielki Post 1670 roku.

Urodziła się po to, żeby służyć Austrii, Habsburgom, polityce… (s. 32)

Habsburgowie to jedna z największych i najpotężniejszych dynastii w historii świata, która rządziła w Europie przez pięć stuleci. Habsburgowie znali się na ludziach, byli dobrze wykształceni i bardzo religijni. Mieli jeden cel – panowanie nad Europą. Swoją potęgę budowali na mariażach i dynastycznych układankach i nie mieli sobie w tym równych. Według nich małżeństwo dynastyczne stanowiło podwalinę porządku w kraju i w całej Europie. Akceptowali małżeństwa ocierające o kazirodztwo, stąd deformacje fizyczne, które w przypadku Eleonory ujawniły się w niewielkim stopniu. W układach matrymonialnych uroda była nieważna, a nawet zawadzała.

Jedyne zalety kandydatki na żonę monarchy to: koligacje pochodzenie, sojusze, posag i płodność. (s. 35)

Jak to możliwe, że Habsburgowie zasiadali na wielu europejskich tronach? Sekret tkwi w wychowaniu i edukacji dzieci. Od najmłodszych lat wpajano im odpowiedzialność, świadomość ich przyszłych obowiązków, bogobojność, bycie posłusznym nakazowi podporządkowania się. Eleonora wychowana do nauki o dynastycznych obowiązkach, zakochana w innym, próbuje się buntować. Jednak cesarzowa wdowa wie, jak wychowała swoją córkę, zna jej zalety: mądrość, lojalność, wyrozumiałość, ufność, skłonność do zgody, życzliwość. Arcyksiężniczka uświadomią sobie, że jej obowiązek to troska o Dom Habsburgów i dobro chrześcijaństwa. Jest doskonale przygotowana do zadań, które jej wyznaczą. Musi zrozumieć, że chodzi o politykę, w której kobiety odgrywają ogromną rolę, że musi postąpić, jak przystało na Habsburżankę. Nie ma wyjścia. I tak oto Eleonora i Michał zmuszeni zostali przez politykę do wspólnego życia. Jak im się żyło? Jaką królową Polski okazała się młodziutka Habsburżanka, która miała władze we krwi? Jak pogodziła miłość i koronę? Jak potoczyło się jej życie? Miłość czy korona?

„Co mi przeznaczone, to się wydarzy, a ja przyjmę wszystko z pokorą – postanawia. – Ty, Pani, wiesz najlepiej, co mi jest potrzebne. Wiesz także, kiedy i jak mam to dostać. Ja poczekam”. (s. 69)

Modlitwa przed wizerunkiem Najświętszej Maryi Panny na Jasnej Górze dodaje Eleonorze siły. Zawierza swą przyszłość Bogurodzicy. Wiara w Opatrzność staje się jej zbroją i tarczą przed przyszłymi wojnami. Już się nie lęka, dotrzyma słowa. Poszła za swoim mężem, królem Polski tam, gdzie jej nie chcieli. Trwała u jego boku, wypełniając obowiązki królowej. Korona i władza były najważniejsze, choć król swoim wyglądem i chorobami budził odrazę. A gdzie w tym wszystkim miłość?

W Rzeczpospolitą się wchodzi jak w dojrzałe, szeleszczące żyto. (s. 168)

Tak zaczyna się literackie porównanie Rzeczpospolitej do pola żyta. Z zewnątrz piękny to obrazek, zapierający dech w piersi, lecz w środku… wszystko skołtunione i zmienne. Autorka nie oszczędza ówczesnej szlachty i arystokracji, zwłaszcza Jana Sobieskiego, wytykając wiele wad i stojące za nimi prawa, obyczaje, tradycje. Smutny to obraz, ale jakże prawdziwy. Za to niezmiernie zachwyca język autorki, liczne literackie porównania, metafory, wyszukane epitety, makaronizmy, składnia, dbałość o szczegóły. Mnie ujęło jeszcze jedno porównanie – inteligencji Habsburżanki jako pajęczyna, w której nić ma siłę żelaza i sprężystość leśnego mchu oraz charakterystyka języka polskiego, tak trudnego w wymowie dla obcokrajowca.

Spędziła w Polsce zaledwie pięć lat. (s. 179)

Przeczytajcie biografię Eleonory Marii Józefy z Habsburgów Wiśniowieckiej, poznajcie kolejną królową, która w przeszłości władała naszą ojczyzną i która doczekała się nagrody. Przekonajcie się, jak pisklę przedzierzgnęło się w łabędzicę, a natura łagodnej synogarlicy uzupełniała się z czupurnością sroki.

Polecam, Marta Korycka

materiał chroniony prawem autorskim

Wydawnictwo: MG
Autor: Janina Lesiak
Tytuł: Eleonora z Habsburgów Wiśniowiecka: miłość i korona
Data wydania: luty 2019
Ilość stron: 223
ISBN: 978-83-7779-524-8

Marta Korycka – absolwentka filologii polskiej i bibliotekoznawstwa z informacją naukowo-techniczną na UWM. Zodiakalna łuczniczka uwielbiająca niebieskości. Bardzo zawyża średnią czytelnictwa w Polsce i jest z tego dumna. Humanistka kochająca literki we wszelkiej postaci, kształcie, formie, kolorze etc. Ma wiele pasji, ale literki to ta główna, stąd literkowy blog o literkach cudzych i swoich. Czasami coś piśnie, gdy ją psiapsiółka Wena raczy nawiedzić. Ceni inteligencję i poczucie z humorem, uwielbia żonglerkę słowną i ogień. Cechy charakterystyczne: cm, pieprzyki, szkiełka.

Podziel się
Share

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Close