POZNAJ SWÓJ KRAJ ...

POZNAJ SWÓJ KRAJ ...

TAM, GDZIE DESZCZ NIE PADA... - fotoreportaż Danuty Baranowskiej Czytaj dalej »

KOBIECYM OKIEM

KOBIECYM OKIEM

ODMŁADZAJĄCE PISANIE - esej Urszuli Wojnarowskiej-Curyło Czytaj dalej »

WASZE PASJE:

WASZE PASJE:

MAŁE JEST PIĘKNE - o ogrodach w wersji mini rozmawiamy z Pauliną Kupis Czytaj dalej »

TERAPIA PRZEZ SZTUKĘ :

TERAPIA PRZEZ SZTUKĘ :

AUTYZM - Twoje dziecko też może mieć talent Czytaj dalej »

DZIECKO I WYCHOWANIE:

DZIECKO I WYCHOWANIE:

MAMO, JA NIE CHCĘ MIEĆ ŻADNEGO BRATA! Czytaj dalej »

ŻYCIE I PASJE POLECA:

ŻYCIE I PASJE POLECA:

MÓJ OJCIEC, PAWEŁ JASIENICA , Ewa Beynar-Czeczott – recenzja Czytaj dalej »

DLA DZIECI:

DLA DZIECI:

POGODA DLA PUCHACZY. ZIMA, M. Kozioł. B. Jędrzejak – recenzja Czytaj dalej »

 

PATRONAT MEDIALNY: ZRĘCZNY SPISEK – „Kobieta w bieli”, Wilkie Collinsa

„Dzieje te zatem będą opisane przez niejedno pióro, tak jak w sądach historia przestępstwa opowiadana bywa przez wielu świadków – a to w takim samym celu, mianowicie: aby przedstawić prawdę w najjaśniejszej i najprostszej postaci, dlatego w miarę rozwijających się wydarzeń, osoby w nie wplątane, jedna po drugiej, opowiadają o udziale, jaki w nich wzięły” – tymi słowami zwraca się do czytelnika Wilkie Collins w swej powieści Kobieta w bieli. Ja ze swej strony zapraszam do recenzji powieści kryminalno-sensacyjnej z II połowy XIX wieku.

Na środku oświetlonej księżycem drogi, jak gdyby wyszła nagle spod ziemi lub spadła z nieba, stała jakaś kobieca postać, od stóp do głów ubrana na biało. (s. 20)

Młody nauczyciel rysunku Walter Hartrigh dostał pracę w Limmeridge House. Został zatrudniony jako mistrz rysunku dla dwóch panien – Laury Fairlie, bratanicy gospodarza domu, i jej przyrodniej siostry, wielce jej dodanej, Marianny Halcombe. W przeddzień wyjazdu późnym letnim wieczorem Walter wędrował z Hampstead do Londynu, gdy nagle na swej drodze spotkał przestraszoną i zdezorientowaną kobietę w białej sukni. Pomógł jej dotrzeć do Londynu. Dopiero później dowiedział się, że ta dama uciekła ze szpitala psychiatrycznego.

Przyszłość zależy od tego, w jaki sposób użyjemy teraźniejszości. (s. 90)

Po kilku dniach pobytu w Limmeridge House nauczyciel uzmysłowił sobie, iż Laura Fairlie jest bardzo podobna do spotkanej wieczorową porą kobiety w bieli. Okazało się, że owa tajemnicza dama w dzieciństwie przez jakiś czas mieszkała w Cumberland i bardzo zżyła się z matką Laury, która to zawsze ubierała ją na biało. Walter i Laura szybko zakochują się w sobie, lecz ich miłość będzie niespełniona. Laura Fairlie złożyła obietnicę ojcu na łożu śmierci, że poślubi sir Parsivala Glyde’a z Hamphshire. A że była słowna, więc do akcji wkroczyła jej siostra. Marianna doradziła Walterowi, aby ten opuścił ich dom, gdyż Laura spełni swoją obietnicę, mimo że kocha innego. Nauczyciel zerwał „kontrakt rysunkowy” i wrócił do Londynu. Chcąc zapomnieć o ukochanej, znalazł pracę na innym kontynencie. Do ostatniej chwili był śledzony przez dwóch mężczyzn. Gdy wsiadał do łodzi, usłyszał nazwisko Anny Catherick, kobiety w bieli. Coś jest na rzeczy. Ale czy to jeszcze jego sprawa?

Majątek panny Fairlie odgrywa doniosłą rolę w tej historii. (s. 125)

Sir Parsivala Glyde już z niecierpliwością czekał na obiecaną mu rękę Laury. Raczej powinnam była napisać, że czyha na jej… majątek. Raptownie zaczęło mu się spieszyć do ślubu, mimo że jego narzeczona jest niepełnoletnia. Brakuje jej kilku miesięcy do dwudziestu jeden lat i otrzymania znacznego spadku. Baronetowi dostanie się skarb nieoceniony. Co z nim zrobi? Czas pokaże.

Wszak żona powinna mieć ślepe zaufanie w swym małżonku… (s. 216)

Wilkie Collins kreśli wnikliwe portrety swych bohaterów. Szczególne baczenie zwraca na ich psychikę i charakter. Nie mniej ważna jest ich inteligencja, panowanie nad emocjami i maniery. Laura to młoda kobieta, która pomimo urody, bogactwa i tytułu, jest nieszczęśliwa. Jej wycofanie, posłuszeństwo, spolegliwość w małżeństwie sprawiają, że staje się cieniem samej siebie. Razem z nią cierpi Marianna, kobieta o silnej psychice, która z wyglądu i charakteru bardziej pasuje na mężczyznę. Jako kobieta jest skazana na noszenie spódnicy, etykietę i ustawiczną cierpliwość oraz przyzwoity sposób ukojenia nerwów. To ona zauważa przepaść między kobietami a mężczyznami, zasady, konwenanse, sposób wysławiania się. Gotowa jest nawet spoliczkować dżentelmena, ale etykieta… Jest jeszcze pani Fosco, ciotka Laury, która wyszła za mąż za włoskiego hrabiego. Jej postępowanie i relacje z mężem zasługują na szczególną zainteresowanie czytelnika. Warto zwrócić uwagę na służące i ich traktowanie przez ich mocodawców, szczególnie gdy ktoś jest po lekturze książki Joanny Kuciel-Frydryszak Służące do wszystkiego.

Widzi pan przed sobą uosobienie chorych nerwów. (s. 311)

Fryderyk Failrie, pan Limmeridge House, który jest wiecznie chory, powiedziałabym, że na samego siebie. To gnuśny, humorzasty i pozbawiony uczuć narcyz i egoista w jednym. Baronetowi Glyde’owi nie można nic zarzucić wobec prawa i rozsądku. Pod fasadą dżentelmena kryje się nadpobudliwy, nikczemny, kłamliwy, podstępny, chytry człowieczek, którego wybuchy złości przypominają wybuch wulkanu. Skrywa jakąś tajemnicę. Moją uwagę przykuwał niezmiennie hrabia Fosco. Ten potężny mężczyzna zna wiele dziedzin wiedzy. To świetny taktyk, dżentelmen w pełnej krasie, elokwentny esteta mamiący słowami, spostrzegawczy manipulant, który swoim „hrabiowskim czarem” umie wpływać na innych. Rozgrywa talię kart po swojemu. A wśród nich skromny nauczyciel rysunku, który z miłości jest gotów na wszystko. Kierując się zasadami moralnymi, opracowuje skomplikowany plan działania i modyfikuje go pod wpływem niespodziewanych zdarzeń. Staje się detektywem w służbie Laury. Stosuje różne techniki śledcze, aby prawo było nie tylko sługą bogatych.

Wyruszyłem zatem na odkrycie prawdy. (s. 395)

Kobieta w bieli to jedna z pierwszych powieści kryminalno-sensacyjnych. Powszechnie jest traktowana jako jedna z najpiękniejszych tego gatunku, choć to tylko bogata fikcja literacka autora. Znajomość prawa i jego omijanie to ważny jej element tak, jak zuchwały i zręcznie przygotowany łańcuch okoliczności w celu zapewnienia bezkarności przestępcom przez nich samych. Plan wielomiesięczny i dynamiczny. W trakcie lektury czytelnik może się nauczyć sztuki manipulacji ludźmi, owijania ich sobie wokół palca, zastraszania i grożenia w białych rękawiczkach, lecz także planowania i strategii z uwzględnieniem dobra bliskiej osoby i przyzwoitości.

Najszlachetniejsi ludzie nie są zupełnie szlachetni i czemuż by najnikczemniejszy miał być konsekwentny w swej nikczemności? (s. 501)

W XIX wieku ważne były pozycja społeczna, tytuł, majątek, znajomości, a wtedy można było wiele, z prawem lub obok niego. Pod płaszczem szlachetności często skrywała się podłość i obłuda. Manipulowanie ludźmi, prawem, a nawet otaczającą rzeczywistością służyło literackim przestępcom dwóm celom. Jeden już znasz, czytelniku. Przerażenie tym, żeby prawda nie ujrzała światła dziennego, wypiera brak skrupułów. Co może zrobić z człowiekiem skrywana tajemnica? Najlepiej wiedzą to bohaterowie powieści Kobieta w bieli. Kilka za dużo wypowiedzianych słów pod wpływem emocji i nieszczęście gotowe.

Narratorami powieści są osoby, które w danym momencie akcji były najlepiej zaznajomione z wydarzeniami. Najbardziej znał je Walter Hartright, lecz opowiadanie uzupełniają Marianna, pan Fairlie, adwokat i kilka innych osób. Każda z nich szczegółowo opisuje zdarzenia, wplata treść listów, charakteryzuje postaci, tworząc w ten sposób pełny obraz historii wieloaspektowego przestępstwa. Skomplikowane i wielowątkowe relacje wymagają skupienia i uwagi, analizowania sytuacji na bieżąco i próby odgadnięcia tajemnicy baroneta. Manipulacje dżentelmenów i nagłe zwroty akcji gwarantują emocje i skutecznie przykuwają uwagę czytelnika.

Odwaga i stałość mężczyzny oraz cierpliwość kobiety kontra wielka tajemnica Kobiety w bieli. Sir Parsival Glyde i hrabia Fosco – dwaj manipulanci. Czytelnikowi pozostawiam ocenę, który z nich jest większym i zręczniejszym z nich. A może to… Wilkie Collins, który manipuluje czytelnikiem? Sięgnij po książkę i przenieś się na dłuższą chwilę do XIX-wiecznej Anglii.

Polecam, Marta Korycka
materiał chroniony prawem autorskim

Wydawnictwo: MG
Autor: Wilkie Collins
Tytuł: Kobieta w bieli
Data wydania: 31.10.2018
Ilość stron: 576
ISBN: 978-83-7779-514-9

 

Marta Korycka – absolwentka filologii polskiej i bibliotekoznawstwa z informacją naukowo-techniczną na UWM. Zodiakalna łuczniczka uwielbiająca niebieskości. Bardzo zawyża średnią czytelnictwa w Polsce i jest z tego dumna. Humanistka kochająca literki we wszelkiej postaci, kształcie, formie, kolorze etc. Ma wiele pasji, ale literki to ta główna, stąd literkowy blog o literkach cudzych i swoich. Czasami coś piśnie, gdy ją psiapsiółka Wena raczy nawiedzić. Ceni inteligencję i poczucie z humorem, uwielbia żonglerkę słowną i ogień. Cechy charakterystyczne: cm, pieprzyki, szkiełka.

Podziel się
Share

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *