FOTOREPORTAŻ Z PODRÓŻY ...

FOTOREPORTAŻ Z PODRÓŻY ...

Śladami Bergman i Bogarta Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO

POCZYTAJ MI NA UCHO

Pierwsza noc pod gołym niebem - Dwoje na gigancie, Agata Mańczyk Czytaj dalej »

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

Milion smutnych atomów, Jagoda Wochlik Czytaj dalej »

WYDAWNICZA OSOBLIWOŚĆ :

WYDAWNICZA OSOBLIWOŚĆ :

NIEWIDZIALNE WIĘZIENIE, Adrian Prościak Czytaj dalej »

LETNE PRZEPSY:

LETNE PRZEPSY:

Jak upiec sernik i nie rozpuścić się w kuchni z upału Czytaj dalej »

 

OBSESJA 21, Adrian Prościak – recenzja

ob21A jednak… po zadeklarowanym – w pierwszej recenzji książki Adriana Prościaka – wstręcie do wszystkich poradników, z których odbiorca – w założeniu autora – ma zaczerpnąć złote rady jak żyć, sięgnęłam po kolejną książkę tego pisarza. Chyba musi być coś intrygującego w tym twórcy i jego książkach, a może jest to po prostu moja ciekawość tego, czym tym razem wykaże się autor. Chęć sprawdzenia, czym uda mu się zaskoczyć czytelnika…

Obsesja 21 to druga część – po Niewidzialnym Więzieniu – serii książek „PRZEBUDZENI”. Napisał ją muzyk, pisarz i umysł ścisły, choć o bardzo humanistycznym podejściu do życia. Adrian Prościak jest członkiem Polskiego Towarzystwa Psychopedagogicznego z siedzibą w Bolesławcu. Choć nie ma dyplomu psychologa, to z pasją badacza i wrażliwością artysty prowadzi uważną i nieustanną obserwację zachowań ludzi w otaczającym go świecie.

Obsesja 21 różni się od Niewidzialnego Więzienia, książki, która – pisząc w dużym skrócie – ma pomóc człowiekowi w dążeniu do jego osobistego szczęścia. Tym razem  utwór, w którym twórca zwrócił uwagę na mechanizmy rządzące światem i wpływające na mentalność ludzi XXI wieku. Stąd właśnie jej nieco enigmatyczny tytuł. Poruszone zostały w niej tematy z pogranicza psychologii, fizyki, mechaniki, teologii, historii i kilku innych dziedzin.

Współczesny człowiek nieustannie jest bombardowany setkami informacji, których rzetelności nie jest w stanie dogłębnie sprawdzić. Często więc przyjmuje je bezrefleksyjnie, nie zdając sobie sprawy z tego, że został całkowicie zmanipulowany, a informacja była w istocie dezinformacją. Jest łatwowierny i niestety dobrze mu z tym.
Twórca Obsesji 21 na jej łamach stawia pytania o kluczowe sprawy naszych czasów i szuka na nie odpowiedzi. Zastanawia się, skąd się biorą konflikty zbrojne? Komu na nich zależy? Kto i jak zyskuje na wydobyciu ropy i przesyłaniu energii? Kto i w jakich warunkach może być autorytetem i jak jego pozycja wpływa na podległe mu osoby? Dlaczego jako ludzie mamy problemy z wzajemnym porozumieniem się? Jaką rolę w tym obsesyjnym świecie odgrywają wiara, religie, magia i okultyzm? Co stało się ze społecznymi i kulturowymi rolami mężczyzn i kobiet? Czy człowiek może być naprawdę wolny? Żyjemy w czasach zamętu, gdzie wszystko jest względne. Jak się w tym nie pogubić?

Współczesny świat to świat chaosu, co dostrzega każdy inteligentny i wrażliwy człowiek. Ten człowiek nie przyjmuje wszystkiego na ślepo, ale sprawdza w różnych źródłach, czyta, samodzielnie myśli, potrafi słuchać innych, ale umie wyrazić także swoje zdanie, bo je ma.
Książka, co już we wstępie zaznacza sam autor, nie jest dla wszystkich. Adresowana jest do tych, którzy umieją poddać krytycznemu osądowi przeczytany tekst, którzy potrafią odczytać sens ukrytej metafory.
Przeczytałam ją z zainteresowaniem, choć na marginesie przyznam, że czytając nie opuszczała mnie ochota, aby wziąć ołówek do ręki i już go nie wypuszczać, ale powstawiać brakujące i wykreślić niepotrzebne przecinki.

Publikację polecam ludziom czującym i myślącym, którzy wciąż zastanawiają się, dlaczego dookoła jest tyle niesprawiedliwości i nierówności, dlaczego wciąż wybuchają wojny, a zwykłym ludziom – mimo tak ogromnego postępu cywilizacji – wcale nie żyje się lepiej. Nie jesteście osamotnieni w swoich sądach, wszak podobne refleksje nachodzą samego autora.

Katarzyna Pękala-Kuchta
materiał chroniony prawami autorskimi

 ob21

kasiaKatarzyna Pękala-Kuchta
Z wykształcenia jestem polonistką (typ zdecydowanie gramatyczny) i logopedą. Najczęściej czytuję podręczniki akademickie i książki popularnonaukowe Literacko gustuję jednak w starych baśniach dla dzieci, ponieważ ich świat jest sprawiedliwy – dobro zawsze zwycięża, zaś zło zostaje ukarane, a dziecko po ich przeczytaniu staje się jakby dojrzalsze, ale nadal pozostaje sobą.
Prywatnie uzależniona jestem od czarnej, parzonej kawy. Moim sposobem na chandrę jest pranie w pralce automatycznej. W wolnych chwilach sama dla siebie robię decoupage i biżuterię w technice soutache.

Podziel się
Share

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *