OSOBOWOŚĆ ŻYCIA I PASJI ...

Jestem zauroczona cudem żucia - rozmowa z Bożeną Mazalik, autorką powieści Ciosy słonia Czytaj dalej »

FOTOREPORTAŻ Z PODRÓŻY ...

Przygoda w tebańskich górach - fotoreportaż Danuty Baranowskiej Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO ... O MIŁOŚCI

ZAKAZANA MIŁOŚĆ – recenzja audiobooka /Dziedzictwo von Becków/ Joanny Jax Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO:

Klasyka dla dzieci w wersji audio. Mitologia w znakomitej interpretacji Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO:

Dla fanów futbolu i nie tylko – /Czerwona kartka dla Sprężyny/ Jacek Podsiadło, Czytaj dalej »

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

Co polecamy na zimę? ANIELSKA ZIMA, ALEKSANDRA TYL Czytaj dalej »

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

Klasyka klasyki: KSIĄŻĘ, NICCOLO MACHIAVELLI w pięknej oprawie Czytaj dalej »

 

POCZYTAJ MI NA UCHO: „Legendy warszawskie” Artur Oppman, recenzja audiobooka

Legendy_warszawskie-plytaCo tu dużo mówić – klasyka. W dodatku taka, którą trzeba poznać. Już sama nazwa „legenda” z łacińskiego oznacza „to, co należy przeczytać”. Legendy obok baśni stanowią podstawę naszej świadomości kulturowej. Legendy i podania od lat funkcjonują w kulturze przekazywane  z pokolenia na pokolenia w formie ustnej, pisemnej, a teraz także – do słuchania.

Nazwy „legenda” i „podanie” stosowane są zamiennie, choć nie do końca są to tożsame gatunki. Podanie zazwyczaj łączy się z konkretnym miejscem, lokalną topografią odnosi się do wydarzenia, faktu historycznego. Legenda opowiada o postaciach historycznych lub uważanych za historyczne, o świętych,  władcach, rycerzach, popularnych bohaterach. To opowieść fantastyczna, ludowa, pełna cudowności, często odnosi się do chrześcijańskich wierzeń, przedstawia etymologię nazw, genezę wydarzeń. Charakterystyczną cechą jest występowanie postaci fantastycznych (np. smoki, syreny ), historycznych oraz prawdopodobnych ( chłopi, mieszczanie, dzieci, pasterze, rybacy itp.)

Nie czas i miejsce jednak na szczegółowe omawianie gatunku. Ad rem. Wysłuchany w kilku podejściach audiobook domaga się przedstawienia.

Legendy warszawskie Artura Oppmana to pozycja, którą warto mieć w swojej biblioteczce, czy to w wersji papierowej, czy tej  „czytanej  na ucho” (a najlepiej w obu). To bowiem klasyka literatury, nawiązująca do naszej narodowej historii.

Artur Oppman, poeta, pisarz  okresu Młodej Polski, znany pod pseudonimem Or-Ot, miał korzenie polsko-niemieckie, był bardzo związany z Polską, jego dziadek i ojciec walczyli w powstaniach. On sam – gorący patriota, żołnierz, literat, redaktor, varsavianista. Ze wszech miar ukochał Ojczyznę. Warto wiedzieć, że był członkiem Straży Piśmiennictwa Polskiego, troszczącej się o rozwój kultury i nieskazitelność polszczyzny. Miał wiele zasług w dziedzinie literatury i dziennikarstwa, ale najbardziej znany jest jako autor tomu „Legend warszawskich”. Legend, które zbierał i zapisywał podczas licznych wędrówek po Starym Mieście w Warszawie.
Dziś nadal  te legendy przypominamy, są obecne w kanonie lektur szkolnych, a chyba każde dziecko zna choćby te o Bazyliszku i Złotej Kaczce.

Najpierw  mamy poetycki wstęp – nawiązanie ( już mocno archaiczne dla współczesnego odbiorcy) do tradycyjnego bajania w zimowy wieczór, opowiadania dzieciom ( „dziatwie”) przez siedzącego przy piecu dziadka bajek, baśni, legend. Mowa tu o tęsknocie za czymś dawnym, dalekim, za przeszłością. Staruszek powraca myślą do czasów młodości – „dali mu malcy myśl do gawędy/ Starej Warszawy stare legendy”.

Zbiór zawiera teksty wierszem i prozą, a są to Syrena, Kościół Panny Marii, Bazyliszek, Chrystus Cudowny u Fary, Zbójcy, Biała Dama, Złota Kaczka. Nie wiem doprawdy, czy koniecznym jest przytaczać ich streszczenia. Wszak to znane utwory. W nich zwyczajne postaci jak rybacy, młynarz,  szewc, dzieci mieszają się z fantastycznymi ( syrena, bazyliszek), wątki chrześcijańskie z ludowymi wierzeniami, wydarzenia realne z nadprzyrodzonymi.  Ważna jest tu topografia  – Wisła, kamienice, konkretne miejsca, uliczki. Legendy  nie tylko opisują i wyjaśniają dawne dzieje, ale jednocześnie przekazują uniwersalne wartości. Tak jak i w baśniach – między dobrem a złem zaznaczona wyraźna granica, dobroć zostaje wynagrodzona, chciwość nie popłaca…itp.itd.

Cechami utworów Oppmana są prostota i melodyjność. Trzeba przyznać, że współcześnie, choć ogólnie przekaz jest przystępny, to miejscami  tekst już raczej trąci myszką. Niestety w wersji audio pozbawiony jest przypisów, a  te są niezbędne, by wyjaśnić dzieciom znaczenie niektórych słów, dziś zapomnianych, traktowanych jako archaizmy. Przyda się mieć słownik pod ręką. Warto jednak nie tylko poczytać, ale i posłuchać „Legend…”

Nazwisko lektora Wojciecha Adamczyka raczej nic nam nie mówi. Tymczasem to  znany reżyser teatralny i filmowy ( m.in. reżyserował serial Ranczo, Tata, a Marcin powiedział...), aktor, wykładowca Akademii Teatralnej w Warszawie,prywatnie to mąż pisarki Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk (znanej  np. z cyklu „Cukiernia pod Amorem”).
Czyta spokojnie, ciepłym, miękkim głosem. Nie narzuca interpretacji. Bardzo przyjemny odbiór.

Audiobook trwa tylko półtorej godziny, można słuchać oczywiście wybranych fragmentów, poszczególnych legend. Nagranie może uatrakcyjnić lekcje poświęcone legendom, posłużyć do powtórzenia materiału po omówieniu utworów Oppmana. Dorośli pewnie sięgną z sentymentu.

Miłego odbioru, życzy Złota Kaczka  😉 vel Agnieszka Grabowska
materiał chroniony prawami autorskimi

Legendy_warszawskie-plyta

Tytuł: Legendy warszawskie

Autor: Artur Oppman

Czyta: Wojciech Adamczyk

Czas trwania: 1 godzina 34 minuty

Wydawca: Storybox.pl

AGAAgnieszka Grabowska – absolwentka filologii polskiej UJ, nałogowa czytelniczka, blogerka w kratkę. Ambiwertyczka spod znaku Ryb. W wolnym czasie zabiera się za literki. Ma szczęście w konkursach. Nie wyobraża sobie życia bez książek, kawy, kotów i muzyki. Prywatnie – mama i żona. Nie unika kuchni, choć przydałaby się jej patelnia automatycznie odcinająca Internet w kulminacyjnych momentach pichcenia.

Podziel się
FacebookTwitterGoogle+

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>