POZNAJ SWÓJ KRAJ ...

POZNAJ SWÓJ KRAJ ...

DRZEWA UMIERAJĄ STOJĄC Czytaj dalej »

PODRÓŻE:

PODRÓŻE:

BIAŁORUŚ DLA POCZĄTKUJĄCYCH, Igor Sokołowski Czytaj dalej »

PORADY:

PORADY:

JAK UCZYĆ SIĘ JĘZYKÓW OBCYCH? Czytaj dalej »

DZIECKO W SZKOLE :

DZIECKO W SZKOLE :

KIEDY NAUKA STAJE SIĘ PROBLEMEM... Czytaj dalej »

ZDROWIE:

ZDROWIE:

JAK SIĘ KLUJE GŁÓD? Czytaj dalej »

ALCHEMIA PRANIA:

ALCHEMIA PRANIA:

GADŻETY POMOCNE W PRANIU Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO (DO MATURY):

POCZYTAJ MI NA UCHO (DO MATURY):

ŚCIĄGA Z JĘZYKA POLSKIEGO. POWTARZAJ WIADOMOŚCI Z AUDIOBOOKIEM Czytaj dalej »

CIEKAWOSTKI NAUKOWE:

CIEKAWOSTKI NAUKOWE:

JAK DZIAŁA PAMIĘĆ? Czytaj dalej »

KSIĄŻKA NA WAKACJE:

KSIĄŻKA NA WAKACJE:

PODUSZKA W RÓŻOWE SŁONIE Czytaj dalej »

AUDIOBOOK NA WAKACJE:

AUDIOBOOK NA WAKACJE:

SERCE Z SZUFLADY, Agnieszka Jeż Czytaj dalej »

 

ĆMY, Konrad Kissin – recenzja

ćmyĆmy to zbiór sześciu opowiadań wydanych przez autora w wydawnictwie Novae Res i – powiem szczerze – opowiadań niezwykłych.
Nie będę podawać tytułów, czy streszczać utworów, bo to po prostu nic nie da, mam nadzieje, że przeczytacie je sami.

Opowiadania te są niezwykłe, bo autor wyraźnie dobrze i mocno bawi się słowem, doskonale czuje zdanie, jest bardzo erudycyjny i co tu dużo mówić – literacko świetny. Potrafi zapętlić zdania, poskręcać je znaczeniowo, dodać do tego ogrom aluzji językowych i literackich, „przymrużeń” oka, żartów słownych, ale i całkiem zgrabnych nawiązań do wszystkiego co związane z kulturą, czy literaturą, oraz z ciekawym podejściem do folkloru, albo „ quasi” folkloru..

Przyznam szczerze, że dawno nie czytałam czegoś tak dobrze, ciekawie i intrygująco napisanego. Nie spodziewajcie się jednak zbyt wiele po fabule/fabułach. Oczywiście istnieją, ale są ukryte, ukryte w otchłani znaczeń i w potokach przemyśleń, co daje jeszcze więcej przyjemności z czytania.

Nie będzie to jednak książka dla czytelnika niewyrobionego. Czytając te opowiadania, z których każde ma tekst i podtekst, zastanawiamy się nad równowagą pomiędzy treścią, a formą i co ciekawe w tych opowiadaniach i treść i forma są nietuzinkowe, choć przyznam z wielką przyjemnością, że strona językowa mnie oczarowała.

Wiele jest powieści zbudowanych li tylko na fabule, językowo poprawnych (i tylko tyle), ale jakby wartość języka pomijających. Tu czytelnik może się świetnie bawić, choć są to opowiadania dla czytelnika z pewną wiedzą i ciekawością, takiego, który język traktuje jako tworzywo, a nie jedynie środek do celu.

To wymaga wiedzy, dyscypliny i dużego samozaparcia ze strony autora. Wymaga od niego erudycji, która także i czytelnikowi nie zaszkodzi, bo pozwoli mu mocniej wejść w światy kreowane przez autora, dziwne, mocno pokręcone, i interesująco niejednoznaczne, a także posiadające coś, co jednak rzadko się zdarza, czyli fascynującą, wręcz niezwykłą melodykę zdań.

A teraz będę marudzić.
Ten rodzaj tekstu potrzebuje przestrzeni, nie tylko otwartego umysłu, ale przestrzeni rzeczywistej, fizycznej, przestrzeni na kartce papieru. Zagęszczenie (na kartce) tak znaczeniowo gęstego tekstu męczy oczy i sprawia, że czytelnik się gubi, a gubiąc się traci.

Muszę powiedzieć, że rzadko trafia się tak literacko ciekawy tekst. Mam nadzieję, że autor wypłynie (na szerokie, choć niebezpieczne wody rodzimej literatury) i jeszcze nas zadziwi.

Komu polecam tę książkę? Każdemu, kto lubi zabawę słowem, aluzje, nietuzinkowe pomysły, każdemu, kto nie skupia się tylko i wyłącznie na fabule.

Naprawdę to publikacja niezła i wymagająca!

 Polecam, Iwona Banach
materiał chroniony prawem autorskim

ćmy

 

Wydawnictwo Novae Res
Format:121x195mm, oprawa miękka
Liczba stron:204
ISBN:978-83-8083-466-8
Rok wydania:2017

http://filolog.uni.lodz.pl/klpmp/pracownicy/dorota-samborska-kukuc/doktoranci-d-samborskiej/

Źródło: http://filolog.uni.lodz.pl/klpmp/pracownicy/dorota-samborska-kukuc/doktoranci-d-samborskiej/

Autor, Konrad Kissin sam o sobie:
Urodziłem się w Radomsku. Aktualnie jestem doktorantem na Wydziale Filologicznym UŁ, gdzie zajmuję się stosunkiem Gombrowicza do tradycji romantyzmu. Pracuję w urzędzie miasta, żartobliwie powiem z nutką megalomanii, że trochę jak Gombrowicz właśnie albo Kafka…

 

(Visited 57 times, 1 visits today)
Podziel się
Share

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Close