WYWIADY:

WYWIADY:

Przeczytaj rozmowy z pisarzami oraz poznaj wiele osób z pasją! Czytaj dalej »

FOTOREPORTAŻE Z PODRÓŻY

FOTOREPORTAŻE Z PODRÓŻY

Setki fotoreportaży z różnych zakątków kraju i ze świata Czytaj dalej »

POLECAMY SETKI KSIĄŻEK!

POLECAMY SETKI KSIĄŻEK!

Wybierz spośród ogromnego katalogu książkę dla siebie Czytaj dalej »

PORADY

PORADY

Znajdziecie tutaj naprawdę wiele praktycznych i ciekawych porad Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO

POCZYTAJ MI NA UCHO

Audiobook - jaki wybrać? Sto kilkadziesiąt propozycji! Wybierz i słuchaj. Czytaj dalej »

NAJLEPSZE KSIĄŻKI DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

NAJLEPSZE KSIĄŻKI DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

Kilkadziesiąt tytułów książek polecanych przez naszych ekspertów Czytaj dalej »

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

SZPIEG Z KSIĘGARNI NADAJE:

LISTA NIEOBECNOŚCI, Michał Paweł Urbaniak - jedna z najpiękniejszych i najsmutniejszych powieści tego roku Czytaj dalej »

POCZYTAJ MI NA UCHO:

POCZYTAJ MI NA UCHO:

Druga strona mocy, Joanna Jax Czytaj dalej »

 

WSZYSTKIE TRAGEDIE KOBIECEGO PRZEZNACZENIA – rzecz o królowej Cecylii, recenzja patronacka

Hits: 1899

wspomnienie-o-cecylii-smutnej-krolowejJanina Lesiak namalowała bolesny, ale jakże prawdziwy portret jednej z mało znanych królowych Polski. Na swój sposób przedstawiła Cecylię Renatę współczesnemu czytelnikowi. Poznajcie życie królowej Cecylii, z jednej strony bogate, majestatyczne i dumne, a z drugiej liche i pełne smutku, a przy tym odkryjecie niektóre tajemnice ukryte w sypialniach królów.

PATRONAT-LOGO

Wilno. Rok przestępny 1644. Marzec. Wielki Tydzień. Czas szczególny. Czas śmierci i czas narodzenia. Czas smutku. Ale czy również czas radości? Na to pytanie każdy czytelnik sam musi sobie odpowiedzieć po przeczytaniu książki Janiny Lesiak Wspomnienie o Cecylii, smutnej królowej.

Tytułowa Cecylia to Cecylia Renata, córka cesarza Ferdynanda II Habsburga i Anny Bawarskiej, żona króla Polski Władysława IV Wazy. Królowa jest w zaawansowanej ciąży. Cierpi nie tylko z powodu typowych objawów dla błogosławionego stanu, ale i z powodu zimna. Jest jeszcze coś. Coś niepokojącego, czego przyczyną były wydarzenia sprzed 10 dni, kiedy to królowa, uciekając przed niedźwiedziem, uderzyła się w brzuch. Od tego momentu wszystko toczy się źle, bardzo źle. Wokół władczyni unosi się odór śmierci, zapach świeżego grobu.

Wszyscy wiedzą, że Cecylia Renata odchodzi, dołącza do korowodu Polek, Niemek, Litwinek, Węgierek, które jak cienie przesuwały się przez trony, katedry, ołtarze, królewskie łoża, w cichej posłudze kobiet, będących filarami i ofiarami dynastii. (s. 93)

Odchodzi z godnością, nie pokazuje cierpienia. Udaje, że śpi.
„Nauczyli mnie, że córka cesarza i żona króla, nawet w najgorszym cierpieniu, nie może być jak zwykła wieśniaczka lub mieszczka. Że musi dawać przykład opanowania i dostojeństwa.” (s. 17)

Janina Lesiak posługuje się niezwykle plastycznym językiem. Drobiazgowość w opisach strojów sprawia, że czytelnik widzi je oczami wyobraźni, widzi ich przepych i ówczesną modę, np.: dziane pończochy z jedwabiu i koziej sierści czy trzewiki z delikatnej, siekanej skórki ze srebrną, ażurową klamrą i wygiętą w łuk cienką podeszwą, podpartą stożkowym obcasem. Piękno polskiego języka to też metafory i porównania używane w opisach („śmierć, jak szary nietoperz, rozciągnęła nad nią swoje skrzydła”).

Owo piękno języka i strojów kontrastuje z brzydotą i śmiercią. Autorka słowo po słowie rozbiera parę królewską z ich wielkości, odziera z królewskości i dostojeństwa, ubiera w normalność i zwyczajność.

Cecylia była typową Habsburżanką, dziedziczką skazy Habsburżanek. Blada, szczupła o końskiej twarzy z długim nosem, bladymi ustami, wysuniętym podbródkiem i surowej minie. Z kolei król – wiecznie podpity, wielki i tłusty z powykręcanymi stawami, chorymi nerkami i podagrą. Woń gnijących zębów i fermentującego wina oraz gazów wątrobowych wydobywające się z jego ust czuć w trakcie czytania, bowiem tak sugestywne są opisy. Pominę wady króla i zalety królowej, zostawię je owiane tajemnicą i pozostawię czytelnikowi do odkrycia. Dodam tylko, iż mimo swej zewnętrznej brzydoty para królewska kochała piękno w każdym przejawie, szczególnie sztukę.

Wszystkie tragedie kobiecego przeznaczenia zostały przedstawione w tej niepozornej książce i to w ciągu trzech dni, gdyż tyle trwa akcja, choć fabuła sięga kilkanaście, kilkadziesiąt lat wstecz. Kompozycja książki to trzy rozdziały. Każdy z nich opisuje jeden dzień z życia królowej Polski, Cecylii Renaty, a wszystkie razem Jej trzy ostatnie dni życia. Dni pełne bólu, obaw, przemyśleń, snów i wizji oraz rozmów… Królowa wspomina różne wydarzenia, stroje, a nawet psy. Na nowo ogląda swoje życie. Przy Jej łożu śmierci nie tylko przebywają dwórki, mniszki, ochmistrzyni i lekarz. Zjawiają się też duchy. Cecylia myślami przywołuje duchy królowych, wydobywa je z mroków pamięci, rozmawia z nimi, wspomina…

Prawda historyczna (fakty z historii, koligacje dworów Europy) miesza się z beletrystycznym podejściem autorki do ukazania życia królowej jako zwykłej kobiety śmiertelniczki z mistycznym światem duchów. I jak słusznie zauważa, nie będzie to miało większego znaczenia, bo o tym, jaka była, zadecyduje kronikarz, pisząc na nowo Jej życiorys i oceniając Jej uczynki.

Wspomnienie o Cecylii, smutnej królowej to patchwork uszyty z kontrastów: piękno łączy się z brzydotą, ulga z bólem, zdrowie z chorobą, życie ze śmiercią, królewskość z byciem zwyczajnym człowiekiem, grzechy z rozgrzeszeniem, błędy z wybaczeniem, zdrada z wiernością, polityka z życiem rodzinnym, dyplomacja z buntem, słowa z myślami, jawa ze snem, człowiek z duchami, rzeczywistość z fantastyką, fizyczność z duchowością, przeszłość splata się z teraźniejszością, a ta z przyszłością. To wszystko okrywa ciało Cecylii.

Ta książka to hołd oddany przez autorkę nie tylko królowej Polski Cecylii Renacie, ale też wszystkim władczyniom zasiadającym na królewskich i cesarskich tronach. Hołd oddany kobietom, których tak naprawdę jedynym zadaniem było zapewnienie ciągłości rodu.

„Dobry Boże – myśli królowa – co to za świat, w którym robią z nami, co tylko chcą? Niedźwiedzica, wilczyca, łania, a mogą wybierać ze stada, a my… Władczyni czy zwykła szlachcianka musi iść za tego, który znaczniejszy, albo bogatszy. Dwory, rody, dynastie, korony są ważniejsze niż serce i dusza kobiety. Grają nami, jak chcą. Mają za nic nasze potrzeby i chęci, ani nasz śmiech, ani płacz ich nie obchodzą!” (s. 99)

Nie liczyły się ich zalety, umiejętności, pasje, nawet uroda schodziła na dalszy plan. Liczyło się pochodzenie i możliwości z tym związane dla małżonka króla, bowiem ślub był przede wszystkim umową polityczną, kontraktem.

Byłyśmy wykształcone, mądre, miłe, niektóre jak Isabetha, zachwycały urodą! Kazali nam się kłaść do łózek chorych, często zdziwaczałych mężczyzn, którzy zarażali nas syfilisem, zdradzali, upokarzali, ośmieszali… My, posłuszne i ciche, rodziłyśmy im następców, potem umierałyśmy, żeby zrobić miejsce kolejnym i zostawałyśmy zapomniane. Po nas przychodziły inne, tak samo nieszczęśliwe i udręczone!” (s. 120-121)

O ileż ciekawsze byłyby lekcje historii, gdyby uczniowie mogli zobaczyć w królach nie tylko wojowników i dyplomatów, ale zwykłych ludzi z zaletami i wadami, szczególnie wadami… Autorka odarła króla Władysława IV Wazę z majestatu, przedstawiając go jako hulakę o gorącym temperamencie, a jego żonę ukazała jako matkę, kobietę, która miała rodzić dzieci, bo taki był obowiązek władczyń – wzmocnić dynastię. Cecylia na łożu śmierci martwi się o los jedynego dziecka, opłakuje drugie zmarłe i w udręce oczekuje trzeciego. Ot, los kobiety.

Władysław IV Waza z żoną Cecylią i bratem Kazimierzem, Jan Matejko 1860 r./ źródło: wikipedia.pl

Władysław IV Waza z żoną Cecylią i bratem Kazimierzem, Jan Matejko 1860 r./ źródło: wikipedia.pl

Janina Lesiak namalowała bolesny portret jednej z mało znanych królowych Polski, ale jakże prawdziwy portret. Na swój sposób przedstawiła Cecylię Renatę współczesnemu czytelnikowi. Poznajcie życie królowej Cecylii, z jednej strony bogate, majestatyczne i dumne, a z drugiej liche i pełne smutku, a przy tym odkryjecie niektóre tajemnice ukryte w sypialniach królów.

Polecam, Marta Korycka.

Strona Autora: www.atramentowomi.blogspot.com

Strona Autora:
www.atramentowomi.blogspot.com

Marta Korycka – absolwentka filologii polskiej i bibliotekoznawstwa z informacją naukowo-techniczną na UWM. Zodiakalna łuczniczka uwielbiająca niebieskości. Bardzo zawyża średnią czytelnictwa w Polsce i jest z tego dumna. Humanistka kochająca literki we wszelkiej postaci, kształcie, formie, kolorze etc. Ma wiele pasji, ale literki to ta główna, stąd literkowy blog o literkach cudzych i swoich. Czasami coś piśnie, gdy ją psiapsiółka Wena raczy nawiedzić. Ceni inteligencję i poczucie z humorem, uwielbia żonglerkę słowną i ogień. Cechy charakterystyczne: cm, pieprzyki, szkiełka.

wspomnienie-o-cecylii-smutnej-krolowej

wydawnictwo: MG
autor: Joanna Lesiak
tytuł: Wspomnienie o Cecylii, smutnej królowej
data wydania: 2 marca 2016
ISBN 9788377793725
liczba stron: 124
kategoria: biografia/autobiografia/pamiętnik
data wydania: 2 marca 2016

(Visited 1899 times, 1 visits today)

2 Responses to WSZYSTKIE TRAGEDIE KOBIECEGO PRZEZNACZENIA – rzecz o królowej Cecylii, recenzja patronacka

  1. Janina Lesiak pisze:

    Bardzo serdecznie dziękuję za wspaniałą recenzję.
    Autorka Cecylii, smutnej królowej

  2. Kinga pisze:

    Bardzo ciekawa recenzja:)!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Share
Close